စိတ္ဆိုးဖို႔မဟုတ္ဘူး

တစ္ခါက သစ္ခြပန္းေတြကို အရမ္းႏွစ္သက္တဲ့ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးရွိတယ္။ ဘုန္းႀကီးဟာ ဘုရားတရားအားထုတ္ၿပီး ပိုေနတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ပန္းစိုက္တာနဲ႔ပဲ ကုန္လြန္ေစခဲ့တယ္။

တစ္ေန႔မွာ ဘုန္းႀကီးက တစ္ျခားေနရပ္တစ္ခုကို သြားဖို႔အေၾကာင္းေပၚတယ္။ မသြားခင္ ပန္းေတြကို ေသခ်ာေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ကိုရင္ေတြကို မွာခဲ့တယ္။ ကိုရင္ေတြကလည္း ပန္းကိုေသခ်ာေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္တစ္ရက္မွာ ကိုရင္ေတြက ပန္းေရေလာင္းရင္း သစ္ခြစင္ကို မေတာ္တဆတိုက္မိခဲ့ၾကတယ္။ သစ္ခြစင္ၿပိဳၿပီး သစ္ခြအိုးေတြ ကဲြေၾကခဲ့တယ္။ ဘုန္းႀကီးႏွစ္သက္တဲ့ သစ္ခြပန္းေတြ က်ဳိးေၾကခဲ့ရလို႔ ကုိရင္ေတြက အရမ္းထိတ္လန္႔ခဲ့တယ္။ ဘုန္းႀကီးျပန္လာခ်ိန္ ေတာင္းပန္ၿပီး အျပစ္ခံယူဖို႔ သူတို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတယ္။

တရားေခါင္းေထာင္လာေအာင္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္လို႔ေခၚပါ

ျမတ္စြာဘုရား၏ ရုပ္ပြားေတာ္၊ ပံုေတာ္မ်ားထားရွိ ပူေဇာ္ရာကို ဒီေနရာမွာ “ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္” လိုသံုးႏႈန္းထားပါတယ္။ ဘုရားစင္လို႔ မသံုးႏႈန္းပါဘူး။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ဘုရားစင္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဘုရားစင္လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ စာအုပ္စင္၊ ပန္းကန္စင္တို႔၊ ဖိနပ္စင္တို႔၊ နတ္စင္တို႔၊ ေရအိုးစင္တုိ႔၊ အိမ္မွာရွိတဲ့အျခားစင္ေတြနဲ႔ ေရာမသြားႏိုင္ဘူးလား။ ေရာသြားႏိုင္တယ္ေနာ္။

ေနာက္ျပီး ဘုရားသီတင္သံုးေတာ္မူတဲ့ ေနရာကို စင္ လို႔ေျပာေတာ့ ေလးနက္ခံညားမႈေရာ ရွိပါ့မလား။ မရွိဘူးေပါ့ေနာ္။

ဗုဒၶႏွင့္ စံျပေခါင္းေဆာင္မႈ

ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းႀကီးရဲ႕ ပထမဆံုးေသာအဖြဲ႕၀င္ေတြလို႕

ဆိုရမယ့္ ပဥၥ၀ဂၢီငါးပါးကို ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာၾကားဖို႕

အတြက္ မိဂဒါ၀ုန္ေတာကို ၾကြလွမ္းေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဗုဒၶက ...

"ရဟန္းတို႕ ... ငါဘုရားသည္ ကိေလသာအားလံုးမွ ေ၀းကြာခဲ့ၿပီျဖစ္၏။ မိမိအလိုကုိ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ထိုးထြင္း၍ သိခဲ့၏။ ရဟန္းတို႕ နားစိုက္၍ထားၾကေလာ့။ ငါကုိယ္တုိင္ သိျမင္ေပါက္ပိုင္ထားခဲ့ေသာ `အမေတ´ တရားကို ငါဆံုးမမည္။ ငါတရားေဟာမည္။ "လို႕အမိန္႕ရွိၿပီး ပဥၥ၀ဂီၢငါးပါးကို တရားနာၾကဖို႕ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကို သူတို႕ကသံသယေတြနဲ႕ ျငင္းဆန္ေနခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္မံဖိတ္ေခၚျပန္ပါတယ္။ အဲဒါကိုလည္းျငင္းဆန္ၿမဲျငင္းဆန္ ေနၾကတာေၾကာင့္ တတိယအႀကိမ္မွာေတာ့ ဗုဒၶက ...

" ရဟန္းတုိ႕ ေရွးအခါမ်ားတုန္းက ငါဘုုရားသည္ ဤသို႕ေသာ စကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ဖူးပါသလား။ သင္တို႕ သတိမ်ား ထားခဲ့မိၾကပါ သလား။ " လို႕မိန္႕ေတာ္မူမွ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕လည္း ယံုၾကည္စိတ္ခ် သြားၾကၿပီး တရားေတာ္ကို နာၾကားခဲ့ၾကပါတယ္။

ဇနီးမယား(၇)မ်ဳိးဆိုတာ

ျမတ္စြာဘုရားရွင္သီတင္းေတာ္မူတဲ့ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ့ ေကာင္းဒါယကာ အနာထပိဏ္သူေဌးၾကီးမွာ သုဇာတာဆုိတဲ့ေခ်ြးမတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ထုိသုဇာတာ သတုိ႔သမီးက လင္ျဖစ္သူရဲ့ ေျပာဆုိဆုံးမမွဳကုိ မနာခံသလုိ၊ေယာကၡမျဖစ္သူရဲ့ ဆုံးမ စကားကုိလည္း ကလန္ကဆန္ျပန္လုပ္ျပီး ရန္ေတြ့တတ္တယ္။ေယာကၡမနဲ႔ လင္သား ကုိရုိေသရေကာင္းမွန္းမသိဘူး။ဇနီးမယားဆုိးတစ္ေယာက္လုိ႔ေျပာရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္အနာထပိဏ္ သူေဌးၾကီၤးက သူရဲ့ေခ် ြးမဟာ သူ႔သားအတြက္ ဘယ္လုိ ဇနီးမယားျဖစ္တယ္ဆုိတာသိလုိတာနဲ႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိ ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထား ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သုဇာတာ သင္သည္ အဘယ္သုိ႔ေသာ ဇနီးမယားျဖစ္သည္ကုိ သိေစလုိတာနဲ႔ ဇနီးမယား(၇)မ်ဳိးကုိေဟာေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒီ(၇)မ်ဳိးက  

ရဟႏၲာမ်ား ပရိနိဗၺာန္စံေသာအခါ ဓာတ္ေတာ္မ်ား ၾကြင္းက်န္ပါသလား

ဓာတုဟူေသာ ပါဠိကို ‘ဓာတ္’ ဟု အလြယ္ပင္ ဘာသာျပန္လိုက္သည္။ အ႐ိုးဓာတ္၊ ေသြးဓာတ္၊ အသားဓာတ္တို႔သည္ဘုရားရွင္၏ အေမြအႏွစ္မ်ားျဖစ္ရာ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါတို႔ ရွိခိုးဦးခိုက္ ပူေဇာ္ထိုက္၏ ယင္းအသားဓာတ္၊ အေသြးဓာတ္၊ အ႐ိုးဓာတ္တို႔ကို ‘ဓာတ္ေတာ္’ ဟူ၍ ေခၚပါသည္။
ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္ဟူ၍လည္း ႏွစ္မ်ဳိးခြဲ၍ ေခၚေဝၚၾကပါေသးသည္၊ ဓာတ္ေတာ္ႏွင့္ ေမြေတာ္မွာ ေဝါဟာရသာ ကြဲျပားေသာ္လည္း အဓိပၸာယ္သေဘာမွာ အတူတူပင္ျဖစ္ပါသည္။
မွန္ပါသည္၊ ဘုရားရွင္၏ ဓာတ္ေတာ္တို႔သည္ ေနာင္လာေနာက္သား လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါအမ်ားတို႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါက အက်ဳိးတရားမ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းရန္ ရည္သန္၍ အဓိ႒ာန္ကာ ထားေတာ္မူ ေပးေတာ္မူခဲ့ေသာ အေမြအႏွစ္မ်ားျဖစ္၍ ဓာတ္ေတာ္ကိုပင္ ေမြေတာ္ ‘အေမြေတာ္’ ဟု ေခၚကာ ‘ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္’ ဟု သံုးႏႈန္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။
‘ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္’ ဟူသည္ ‘မိေမြ ဖေမြ’ ဟူသကဲ့သို႔ အမွန္စင္စစ္ ကိုးကြယ္ဆက္ခံအပ္ေသာ ဝတၳဳ၏အမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ယင္းကို အခ်ဳိ႕က ဘုရားရွင္၏ ကိုယ္ေတာ္မွ ျဖစ္သည္ကို ‘ေမြေတာ္’ ဟု ဆိုလို၍ ရဟႏၲာ အရွင္ျမတ္တို႔မွ ျဖစ္သည္ကုိကား ‘ဓာတ္ေတာ္’ ဟု ဆိုလိုၾကပါသည္။
အမွန္စင္စစ္ ယင္းသို႔ခြဲ၍ ဆိုရန္မသင့္ပါ။ ဓာတု သဒၵါမွာ ဓာတ္ေဟာျဖစ္ရကား ‘ဓာတ္ေတာ္’ ဟု ေခၚသင့္ပါသည္။ ယင္းဓာတ္ေတာ္ကိုပင္ ေနာင္လာေနာင္သား လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါအမ်ားတို႔ ကိုးကြယ္ဆက္ခံအပ္ေသာ အေမြအႏွစ္ျဖစ္၍ ‘ေမြေတာ္’ ဟု ဆိုရကား ‘ဓာတ္ေတာ္’ ႏွင့္ ‘ေမြေတာ္’ မွာ အတူတူပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဘုုရားစင္ကို ဘုုရားစင္လို႕ မေခၚေကာင္းဘူးတဲ့လား

* ဘုုရားကိုု စင္ေလးနဲ႔ တင္ျပီးကိုုးကြယ္တာကိုု ဘုုရားစင္...*

* ဘုုရားကုုိ အခန္းတစ္ခန္း သီးသန္႔ဖြဲ႕ျပီး ကုုိးကြယ္တာမ်ဳိးက်ေတာ့ ဘုုရားခန္း *

* ဘုုရားကုုိ ေက်ာင္းေဆာင္ေလး တစ္ေဆာင္သီးသန္႔ ထားျပီး ကိုုးကြယ္တာမ်ဳိးက်ေတာ့ ဘုုရားေက်ာင္း...* အသီးသီး ေခၚဆုုိၾကပါတယ္...။

ခုုေခတ္ေတာ့ တခ်ဳိ႕ က ဘုုရားစင္လုုိ႔ မေခၚေကာင္းဘူး... နတ္စင္နဲ႔ အေခၚအေဝၚတူေနလုုိ႔ ဘုုရားေက်ာင္းလုုိ႔ ေခၚရမယ္... ဆုုိတဲ့ အယူအဆတစ္ရပ္ ေပၚလာပါတယ္...။

အဂၢိရတ္ပညာကို ရဟန္းေတာ္မ်ား လုိက္စားသင့္၊ မလိုက္စားသင့္

 

“ေနာက္ဆံုးအေမးက အဂၢိရက္ပညာကို ရဟန္းေတာ္မ်ား လိုက္စားသင့္သလား၊မလိုက္စားသင့္ဘူးလားတဲ့၊ ဟုတ္လား”

          “ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား”

          “အဂၢိရတ္ဆိုတာ ဖိုထိုးတဲ့ပညာ၊ မီးကစားတဲ့ပညာေပါ့ကြယ္၊ ဒီပညာဟာ ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အခါက ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း တိုးဝင္လာတယ္ မသိဘူး၊ အိႏိၵႏိုင္ငံဘယ္အခါက ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း တိုးဝင္လာတယ္ မသိဘူး၊ အိႏိၵိႏိုင္ငံ သီရိဓမၼာေသာကမင္းလက္ထက္သာသနာေတာ္ ၃၀၀-ႏွစ္ေလာက္မွာ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးက ဗုဒၶဘာသာကို အားေပးေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ရဟန္းေတာ္မ်ား အလြန္ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားခဲ့တယ္၊ အဲဒီ ေခတ္မွာ ဘုရင္ရဲ႕အားေပးျခင္းကို မခံရတဲ့တႏၲရ၊ မႏၲရ အတတ္ပညာရွင္ တိတိၳေတြဟာ လာဘ္လာဘအတြက္ေၾကာင့္ သာသနာေတာ္အတြင္းလွိမ့္ဝင္လာၾကတယ္၊အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ ဖိုထိုး၊ ေဆးကု၊ ေဗဒင္ေဟာ၊ ဓာတ္႐ိုက္၊ ဓာတ္ဆင္ နတ္သြင္းစတဲ့ ေလာကီတိရစာၦနအတတ္ေတြဟာ သူတို႔ႏွင့္ အတူ သာသနာေတာ္အတြင္း ဝင္ေရာက္လာၾကတယ္၊ ေနာင္အခါ ဝင္ေရာက္လာၾကတဲ့တိတိၳမ်ားရဲ႕ အယူဝါဒကို စစ္ေဆးၿပီး ဗုဒၶရဲ႕ အယူ မဟုတ္တဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုသာသနာေတာ္ဟာ အဝတ္ျဖဴလဲၿပီး ႏွင္ထုတ္လိုက္ေသာ္လည္း သူတို႔ရဲ႕ တိရစၦာန္အတတ္ေတြဟာ သာသနာေတာ္အတြင္းမွာယေန႔အထိ တင္က်န္ရစ္တယ္။

ငရဲၾကီး ရွစ္ထပ္အေၾကာင္း (သို.) ငရဲ၏ဒုကၡဆင္းရဲမ်ားႏွင့္္ လြတ္ေၿမာက္ဖို.အခ်ိန္

 

ငရဲဆိုသည္မွာ.... ႏွင့္ ငရဲ၏ ဒုကၡဆင္းရဲမ်ားဟူသည္...

အပါယ္ဟူသည္ ပါဠိလို အပါယ (ခ်မ္းသာမႈ အေပါင္းမွ ကင္းဆိတ္ျခင္း) မွ ဆင္းသက္လာသည္။ အပါယ္ ေလးဘုံဆိုသည့္ ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသူရကာယ္ ဟူ၍႐ွိေလသည္။

သာသနာ႔ အႏၱရာယ္

 

ဗုဒၶျမတ္စြာ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူၿပီး၍ ရက္ပိုင္းအတြင္း၌ ပင္ ေပၚေပါက္ခဲ႔သည္ ဆိုရေပမည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ ပံ့သကူဒုကုဋ္ သကၤန္းကို ခံယူရရွိေသာ ဓုတင္ ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ ရ “အရွင္မဟာကႆပ မေထရ္ျမတ္” သည္ေနာက္ပါရဟန္း (၅၀၀)ျဖင့္ “ပါ၀ါျပည္” မွ “ကုသိနာရံု”သို့ ဗုဒၶျမတ္စြာအားဖူးေျမာ္ ရန္ၾကြေတာ္မူလာစဥ္ လမ္းခရီးအလယ္၌ တကၠတြန္းတစ္ဦးထံ မွ... “ကုသိနာရံု၊မလႅာမင္း အင္ၾကင္း ဥယ်ာဥ္၀ယ္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ေတာ္မူသည္မွာ(၇)ရက္ၾကာၿပီျဖစ္ေၾကာင္း”သတင္း စကားၾကား သိရ၍ ရဟန္းတစ္ခ်ိဳ့ယူႀကံဳးမရ ငိုေၾကြးၾကရာ၊ေတာထြက္ရဟန္းႀကီး

“သုဘဒ္”မွ- “ ငါ့ရွင္တို ႔ငိုယိုပူေဆြးျခင္း မျဖစ္ကုန္နွင့္၊ ယခု ငါတို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေၿပာဆိုေနထိုင္၍ခြင့္ ရၾကၿပီ။ ရဟန္းႀကီးေဂါတမရွိစဥ္ အခါတုန္းက အမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခဲ႔ၾကရာ ယခုအခါ ဤပညတ္ခ်က္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈတို႔ မရွိၿပီ ”ဟု ဆိုခဲ႔၏။

ဒု - သ - န - ေသာ

 

" အိပ္မေပ်ာ္၍ ႏိုးေနေသာသူအတြက္ ညဥ့္တာရွည္လ်ား၏။ 

ခရီးပန္းသူအတြက္ ယူဇနာခရီးသည္ ရွည္လ်ား၏။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မသိေသာ လူမိုက္တို႕အတြက္ သံသရာခရီးဟာရွည္လ်ားပါသည္။ "

................................

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သာ၀တၳိျပည္၊ ေဇတ၀န္ ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူခ်ိန္က ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ သာ၀တၳိျပည္ရွင္ ေကာသလဘုရင္ဟာ တုိင္းခန္းလွည့္လည္ရင္း မထင္မရွား ဆင္းရဲသား အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးကုိ ႏွစ္သက္သေဘာက်ခဲ့ပါတယ္။ နန္းေတာ္ျပန္ေရာက္ၿပီး အဲဒီအမ်ိဳးသမီး အေၾကာင္းကုိ စုံးစမ္းခုိင္းတဲ့အခါ အိမ္ေထာင္ရွိ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ဆုိတာ သိခဲ့ရေပမယ့္ ဘုရင္ေကာသလဟာ အမ်ိဳးသမီး အေပၚစဲြလန္းေနမိတဲ့ အတြက္ ဒီအမ်ိဳးသမီးကုိ အရယူဖုိ႔ သူမရဲ႕ ေယာက်္ားကုိေခၚၿပီး နန္းေတာ္မွာ အလုပ္ခန္႔ခဲ့ပါတယ္။ ေကာသလမင္းႀကီးဟာ အမ်ိဳးသမီးဟာ လင္ရိွမယား ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အဲဒီလင္ေယာက်္ားကုိ တစ္နည္းနည္းနဲ႔ အျပစ္ရွာၿပီး အျပစ္အတုိင္း အဆုံးစီရင္ကာ က်န္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီးကုိ သိမ္းပုိက္မယ္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ သူဆင္းရဲသား လင္ေယာက်္ားကုိ နန္းေတာ္မွာ တာ၀န္ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ 

ရဟန္းခံၿပီးေသာ္လည္း လူခြ်တ္ထုိက္သူ ( ၁၁ )ေယာက္ႏွင့္ ရဟန္းမခံသင့္သူမ်ား

 

 ၁။ ပ႑က - ပ႑ဳပ္ ဆုိတာ ပုံမွန္ ေယာက်ၤားစိတ္မရွိသူ မစို မေျခာက္မ်ား၊

၂။ ေထယ်သံ၀ါသက - ကိုယ့္ဘာသာ ဦးေခါင္းရိတ္ သကၤန္းပတ္ကာ သာမေဏအစစ္ပုံစံ၊ ရဟန္းအစစ္ပုံစံ အေယာင္ ေဆာင္ဖူးသူ၊ ရဟန္းမ်ားႏွင့္ အတူတူ စားေသာက္ေနထုိင္ေလ့ရွိသူ၊

၃။ တိတိၳိယပကၠ ႏၲက - အစပထမ ရဟန္းေဘာင္မွ အျခားဘာသာသို႔ေျပာင္းလဲသြားၿပီး ေနာက္တဖန္ ရဟန္း

ေဘာင္၀င္လာသူ၊

၄။ တိရ စၧာန - လူေယာင္ဖန္ဆင္းႏိုင္ေသာ  နတ္၊ နဂါးမ်ား၊ ဂဠဳန္မ်ားစသည့္ တိရိ စၧာန္မ်ား၊

၅။ မာတုဃာတက -  အေမကို သတ္ဖူးသူ၊

၆။ ပိတု ဃာတက - အေဖကို သတ္ဖူးသူ၊

၇။ အရဟ ႏၲဃာတက - ရဟ ႏၲာမေထရ္တပါးပါးကို သတ္ဖူးသူ၊

၈။ ဘိကၡဳနီ ဒူသက - ဘိကၡဳနီတပါးပါးကုိ ဖ်က္ဆီးအႏိုင္က်င့္ဖူးသူ၊

စ်ာန္ပ်ံလွ်င္ ရဟႏာၱထင္ေသာ ျပႆနာ

 

 ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ားစုသည္ ေကာင္းကင္မွ ပ်ံလာေသာ ရဟန္းေတာ္တိုင္းသို 'ရဟႏာၱ'ခ်ည္းထင္တတ္၏ ။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ မွတ္သားရမည္မွာ 'ေကာင္းကင္မွာပ်ံႏိုင္တိုင္း ရဟႏာၱမဟုတ္၊ ရဟႏာၱတိုင္းလည္းေကာင္းကင္မွာမပ်ံႏိုင္' ဟူေသာ အခ်က္ပင္ျဖစ္၏ ။ ေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံႏိုင္ေသာသူသည္ သံုဦးရွိ၏ ။ ေဆး၊ အင္း၊ ဓာတ္ စသည္ ေအာင္ျမင္သျဖင့္ ၀ိဇၨာေဇာ္ဂ်ီ၊ တပသီအခ်ိဳ႕ ေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံႏိုင္၏ ။

စ်ာန္အဘိညာဥ္ရေသာ ရဟန္းအခ်ိဳ႕ ေကာင္းကင္တြင္ပ်ံႏိုင္၏ ။ ယခုအခါ အဝီစိငရဲ၌ က်ခံေနရေသာ ' ေဒဝဒတ္ရဟန္း' သည္ သံဃာသင္းခြဲေသာကံကို မျပဳမီ၊ ဘုရားရွင္အား ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ မလုပ္မီက ေကာင္းကင္ပ်ံႏိုင္ေသာ စ်ာန္အဘိဉာဥ္ရ ရဟန္းတစ္ပါးပင္ျဖစ္၏ ။ ဘုန္းၾကီးခ်င္ေသာ ေလာဘ(စိတ္ယုတ္မာ)ေၾကာင့္ မဟုတ္တာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္မိသသျဖင့္ စ်ာန္ေလွ်ာျပီး ေျမမ်ိဳကာ အဝီစိငရဲသို႔ က်ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္၏ ။

စ်ာဥ္အဘိညာဥ္ရေသာ ရဟႏာၱမ်ားေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံႏုိင္ၾက၏ ။ စ်ာန္အဘိညာဥ္မရေသာ 'သုကၡဝိပႆကရဟႏာၱ' မ်ားကာ ရဟႏာၱျဖစ္ေသာ္လည္း ေကာင္းကင္တြင္ပ်ံနုိင္ျခင္း မရွိေခ်။ ဆက္၍မွတ္ရမည္မွာ ေကာင္းကင္ပ်ံႏိုင္ျခင္းသည္ စ်ာန္၏တန္ခိုးမဟုတ္၊ အဘိညာဥ္၏ တန္ခိုးသာျဖစ္သည္။ စ်ာန္ႏွင့္အဘိညာဥ္သည္မတူေပ။ စ်ာန္သည္ တိဟိတ္ပုဂၢိဳလ္တိုင္း ရႏိုင္ေသာ္လည္း အဘိညာဥ္ကား တိဟိတ္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္႐ံုႏွင့္ မရ။ အာဟာရဓာတ္ အားေကာင္းျပီး ကိုယ္ခႏၶာေတာင့္တင္းခိုင္မာဖို႔လည္း လိုအပ္၏ ။ 

ေသၿပီး ၇ ရက္ (သို႕) အႏၲရာဘ၀၀ါဒ

 အႏၲရာဘ၀၀ါဒ လူတစ္ေယာက္ေသဆံုးေသာအခါ (၇) ရက္မလည္မီ
မိမိပိုင္ဆိုင္ရာေနအိမ္ (ဘံု) ထဲတြင္ တေစၧသူရဲဘ၀ႏွင့္ ရွိေနျပီး
(၇)ရက္ ျပည့္ေျမာက္ေသာအခါမွသာ မိမိလားေျမာက္ရမည့္ ဘံုဘ၀အေထြေထြသို႔
ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိသည္ဟူေသာ "အယူ၀ါဒ" တစ္ခုရွိပါ၏။
ယင္းအယူအဆ၌ သက္၀င္ယံုၾကည္သူဦးေရမွာလည္း အထုအထည္ ပမာဏၾကီးမားလွပါ၏။

 ေကာင္းျပီ လူေသေသာအခါ လားရာဂတိတစ္ခုသို႔ တိုက္ရိုက္ကူးေျပာင္းျခင္းမရွိဘဲ
တေစၧသူရဲဘ၀ကို "ၾကားခံ" ထားရသည္ဆိုျခင္းမွာ မွန္ကန္ပါသေလာ။
ယင္းအယူ၀ါဒသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဓမၼႏွင့္ ကိုက္ညီပါ၏ေလာ။

လူေသျပီးေနာက္ တေစၧသူရဲဘ၀ႏွင့္ (၇)ရက္ေနျပီးမွ တေစၧသူရဲဘ၀ကို ၾကားခံထားျပီးမွ
ဘံုဘ၀တစ္ခုခုသို႔ ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိသည္ဟူေသာ အယူမွာ "အႏၲရာဘ၀၀ါဒ" ျဖစ္ပါသည္။ ယင္း အႏၲရာဘ၀၀ါဒ သည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဓမၼ ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ျခားနားေသာ အယူ၀ါဒ ျဖစ္ပါ၏။

ကံကိုခ်ည္းပုံခ်တတ္ေသာ အမွား

ျဖဴစင္ေသာ အ၀တ္အစားမ်ားကို အစြန္းအထင္းမ်ား စြန္းေပခဲ့ေသာ္ ေဆးမ်ားျဖင့္ ဖ်က္ၾကရသည္။ သို႔ေသာ္ ခဏခဏ စြန္းေပပါမ်ားလာလွ်င္ (သို႔) လက္ႏွီးစုတ္ျဖစ္သြား လွ်င္ကား ဖ်က္ဖို႔ခဲရင္းသြားပါသည္။ ထို႔အတူပင္ အေတြးမွားအၾကံမွား အယူအဆမွား မ်ားကို လူတိုင္းလို က်င့္သုံးဖန္မ်ားလာ လွ်င္ အမွားၾကာ အမွန္ျဖစ္ဆိုသလို အယူအဆ မွားကို ဖ်က္ဆီးပစ္ဖို႔ ခဲယင္းလွပါသည္။

လူ႔ေလာက၌ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အေထြေထြ ရွိၾကေလရာ စိတ္ဆႏၵမ်ိဳးစုံ အယူ၀ါဒမ်ိဳးစုံ ကြဲျပားေနၾကပါသည္။ စိတ္ဆႏၵခ်င္း အယူ၀ါဒခ်င္း မတူေသာ္လည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေကာင္းကြက္ကို ရွာေဖြကာ သည္းခံေပါင္းသင္းေနၾကရသည္..။ လူအမ်ားစုသည္ကား အေတြးမွား အၾကံမွား အယူအဆမွားတို႔ ျဖင့္ အမွားသံသရာႀကီးထဲမွာ မွားၿပီးယင္းမွားက ဆင္းရဲတြင္း နစ္ေနၾကပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္းမ်ားပင္ အေတြးမွား အၾကံမွား အယူအဆမွားႀကီးမ်ားကို အမွန္ဟုယူဆကာ က်င့္သုံးေနၾကဆဲျဖစ္ ပါသည္။ ထိုအမွား ႀကီးမ်ားကို ဖယ္ရွားေပးကာ လမ္းမွန္ကိုညႊန္ျပေပးဖို႔ရန္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တာ၀န္ျဖစ္ပါ၏။

ကံကိုခ်ည္းပုံခ်တတ္ေသာ အမွားတစ္ခု

လူငယ္ႏွင့္ ဓမၼ

ေမး။ ။ တရားဓမၼက ကေလးေတြကို အကူအညီ အေထာက္ပံ့ ေပးႏိုင္ပါသလား။ ကေလးေတြကို ဘယ္လိုနည္းမ်ိဳးနဲ႔ တရားဓမၼ သင္ေပးႏိုင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ကေလးေတြဟာ ျဖဴစင္ၾကတယ္ဆိုတာကို ဘယ္သူ ျငင္းခ်က္ထုတ္ႏိုင္ပါသလဲ။ တရားဓမၼရဲ့ ျမင့္ျမတ္မႈကိုေရာ ဘယ္သူ ကန္႔ကြက္ႏိုင္ပါသလဲ။ ႐ိုး႐ိုးသားသားနဲ႔ ေျဖၾကည့္ပါ။ တရားဓမၼက ကေလးေတြကို အကူအညီ အေထာက္ပံ့ ေပးႏိုင္ပါသလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကိုလည္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ဆက္ၿပီး ေျဖၾကည့္လိုက္ပါဦး။

                              Click Here : For English Version 

သူတစ္ပါးကို အေႏွာင့္အယွက္ မေပးတာနဲ႔ သူတစ္ပါးကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကူညီပံ့ပိုးေပးတာတို႔ဟာ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ တရားဓမၼေတြရဲ့ အႏွစ္သာရ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို တစ္ျခားဘာသာေတြကလည္း တန္ဖိုးထားၾကပါတယ္။ ဘယ္ဘာသာ၀င္ မိဘေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ ကေလးေတြကို ဒီတရားေတြ က်င့္သံုးၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ဘာသာ၀င္ေတြ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ နားလည္ၿပီး ညီညီညြတ္ညြတ္ ေနႏိုင္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္လာဖို႔ေပါ့။ ကေလးေတြကို က်င့္သံုးေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ လူႀကီးေတြက လက္ေတြ႔ က်င့္သံုးျပတာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ လူႀကီးေတြ တကယ္ က်င့္သံုးႏိုင္ရင္ ကေလးေတြအေပၚမွာ တိုက္႐ိုက္ သက္ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။

နိဗၺာန္ကို ျမင္လိုသိလိုလွ်င္

ေရွးတုန္းက ဇယေသန ဆိုတဲ့ မင္းသားတစ္ေယာက္
ေတာ္ေတာ္ပညာတတ္တဲ့
ကိုရင္တစ္ပါးဆီ
သူမင္းသားေရာက္လာတယ္။
ေရာက္လာေတာ့
ကိုရင္ၾကီးကို ေမးတယ္။

"ကိုရင္ - သမာဓိရွိရွိနဲ႕
ေနႏိုင္တယ္ဆိုတာ ၊ သမာပတ္ေတြ ဘာေတြဝင္စားႏိုင္တယ္ဆိုတာ
ဟုတ္သလား၊ စိတ္ေတြဟာ
တစ္ခါတည္း အာရုံတစ္ခုတည္းမွာ ထားျပီးေတာ့ ေနႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္သလား။"

"ဟုတ္တယ္"

"ဒါျဖင့္ က်ဳပ္ကို နည္းနည္း  ေျပာေပးစမ္းပါ"

ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး

ယေန႔ေခတ္လူေတြဟာ ဘာသာအသိတရား တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေခါင္းပါးလာျပီ။ ဘုရားေတာင္မွ ထိျခင္းငါးပါးနဲ႔ ဦးခ်ရေကာင္းမွန္း မသိႀကေတာ႔ပါဘူး။ ဒီလိုအေျခအေနေတြကိုသိလို ျမတ္စြာဘုရားက “ေနာင္္အနာဂတ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး ကြဲျပားလိမ့္မယ္”ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီ ဗုဒၶဘာသာ(၅)မ်ိဳးကေတာ့

(၁) ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
(၂) လာဘ ဗုဒၶဘာသာ
(၃) ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
(၄) သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာ
(၅) ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ

(၁)ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
ကုလ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ရိုးရာဗုဒၶဘာသာ ကိုေျပာတာပါ။ အေမအေဖက ဗုဒၶဘာသာမို႔ သားသမီးက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာ ရတာပါ။ မိဘက ခရစ္ယာန္ဆိုရင္ သားသမီးကလည္း ခရစ္ယာန္။ဒါကို မိရိုးဖလာ ကုလဗုဒၶဘာသာေပါ့။ မိဘကဗုဒၶဘာသာမို႔သာ သားသမီးက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာရတာ ဘုရားရွင္ဘာလို႔ပြင့္မွန္းမသိ။ ဘုရားဘာတရား ေဟာမွန္း လည္းမသိ။ ကိုးကြယ္ ေနတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရမွန္း လည္းမသိ။ တရားေတာ္ကို ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရမွန္းမသိ။ ဘုရားကိိိုဦးခ်တာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဦးခ်မွန္းမသိ။ဘာေႀကာင့္ဒီေလာက္ ရုိရိုေသေသနဲ႔ အေလးျပဳေနမွန္းကို မသိတာ။ လုပ္ေတာ့လုပ္ ေနတာပဲ အသိပညာ ဘာမွမပါတာ။ကုလ ဗုဒၶဘာသာပါ။

ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္

ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္သူမဆုိ ခ်မ္းသာခ်င္ၾကတာပဲ။ သူမ်ားဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္မွ ကုိယ္ခ်မ္းသာရတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ေစနဲ႔။ မလုပ္အပ္ဘူး။ သူမ်ားဆင္းရဲေအာင္ မလုပ္ၾကနဲ႔။ အနစ္နာခံစရာ ရွိရင္ ကုိယ္သာခံ။ ဒါလူ႔သီလပဲ။
                                                 အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ

သတၱ၀ါဆိုတာ ဘ၀ကုိ စတင္ျဖစ္တည္လာရာမွာ ဘ၀နိကႏၲိတ ေလာဘေဇာ ဆုိတဲ့ အလိုဆႏၵနဲ႔ စခဲ့ၾကတာျဖစ္လို႔ ပထမဆံုးေတာ့ ကုိယ့္အလို ဆႏၵေတြ ျပည့္ခ်င္တယ္။ လုိတာေတြ ရဖုိ႔ အလိုက်တာေတြ ျဖစ္လာဖုိ႔ ေတာင့္တၾကတယ္။ ဆႏၵမျပည့္တာေတြ၊ အလိုက်တာေတြ မျဖစ္လာဘူးဆုိရင္ အလိုမက်တဲ့ ေဒါသဆုိတာ ျဖစ္လာၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ကုိယ့္အလုိက် မျဖစ္တာဟာ တစ္စံုတေယာက္က ျဖစ္ေစ၊ တစ္စံုတစ္ရာကျဖစ္ေစ အေႏွာင့္အယွက္ အဟန္႔အတားျဖစ္ တယ္လို႔ ယူဆရင္ အဲဒီတစ္စံု တစ္ေယာက္ကို နာက်င္ေအာင္၊ ေသေက်ေအာင္၊ ရုိက္ပုတ္ သတ္ျဖတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဆုိး စိတ္ရုိင္း အၾကံအစည္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာဝင္မွန္လွ်င္ ပုတီးစိပ္ရမည္ေလာ

Rosary

ယေန ့ေခတ္အခါတြင္ သာသနာေတာ္ျမတ္သည္ "ပရိယတၱိ" ေရာ "ပဋိပတၱိ" ပါ ဘက္စုံ တိုးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးလ်က္ ရွိပါ၏ ။ ပရိယတၱိဝန္ေဆာင္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္မ်ားက ပရိယတၱိတာဝန္ကို ရြပ္ရြပ္ခြၽံခြၽံ ေဆာင္ေနသကဲ့သို႕ ပဋိပတၱိဝန္ေဆာင္ အရွင္ျမတ္မ်ားကလည္း ဝိပႆနာစခန္း ဖြင့္လွစ္ျပီး ေယာဂီတို႕အား တရားျပ ပို႕ခ်လ်က္ရွိပါ၏ ။ ဘာသာေရးစာေပမ်ားကို ျမတ္ႏိုးတနာ ေလ့လာဖတ္႐ႉသူမ်ား ေပါမ်ားလာသကဲ့သို႕ ဝိပႆနာဘာဝနာမႈကိုျပဳသူမ်ားလည္း မ်ားျပားလွပါ၏။ ေထရဝါဒ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ဝိပႆနာ႐ႈနည္း၊ ထိုင္နည္းမ်ားကို ေဖာ္ျပထားရာ ဝိပႆနာစခန္းဝင္သူတို႕သည္ ဘုရားရွင္က တိုက္႐ိုက္ ညႊန္ၾကားခဲ့သည့္အတိုင္း လိုက္နာက်င့္ၾကံၾကျခင္း ျဖစ္ပါ၏။

အခ်ိဳ႕ေသာ စာေစာင္မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ဝိပႆနာမႈထက္ 'ပုတီးစိပ္မႈ' ကို  ေရွ႕တန္းတင္ ေရးသားထားသည္ကို ဖတ္႐ႈရ၏။ ဗုဒၶဘာသာဝင္မွန္လွ်င္ ပုတီးစိပ္ရမည္ဟူေသာသေဘာမ်ိဳး ေရးသားၾက၏။ အထူးသျဖင့္ နကၡတ၊ ေဝဒ၊ ေရာင္ျပန္၊ ဂမၻီရ စေသာ မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ "ပုတီးစိပ္ျခင္း" ကို အသားေပး ေဖာ္ျပတတ္ၾက၏ ။ ေကာင္းျပီ။ စိပ္ပုတီးသည္ ေထရဝါဒ ပိဋိကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ပါဝင္ပါ၏ေလာ။  ဘုရားရွင္က ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႕အား ပုတီးစိပ္ရန္ ညႊန္ၾကားခဲ့ပါ၏ေလာ။ ဘုရားရွင္ ေရႊလက္ထက္ေတာ္က ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္မ်ား ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္မ်ား၊ ပုတီးစိပ္ခဲ့ၾကပါသေလာ။ စိပ္ပုတီး၏ အရင္းမႈလသည္ အဘယ္ဘာသာနည္း။ အဘယ္အယူရွိေသာ လူမ်ိဳးမ်ားက စတင္ သုံးစြဲခဲ့သနည္း။ ဤသည္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ထီးခ်ိဳင့္ျမိဳ႕ တည္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၏ ဩဝါဒေတာ္ကို အေလးအနက္ ဆင္ျခင္မွတ္သားအပ္ပါ၏။

မိဘတို႔အား အေကာင္းဆုံး ေက်းဇူးဆပ္နည္း

                                   
                                  မိဘတို႔အား အေကာင္းဆုံး ေက်းဇူးဆပ္နည္း

                 “ ပခံုးထက္၌ ထမ္းလ်က္္ထား အမိ အဖအား - ေညာင္းညာပင္ပန္း ႏွိပ္နယ္ေပး
                        ေရပူေရေအး ေပး - က်င္ၾကီးက်င္ငယ္စြန္႕ေပေစ လုပ္ေႂကြးျပဳစုေပ ”
                          ရဟန္းတို႔၊ ဤသို႕ပင္ အသက္ထက္ဆံုးလုပ္ေကၽြးျပဳစုေသာ္လည္း
                   အမိအဖတို႔အေပၚ၌ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္သည္ကို ျပဳလုပ္ေပးသည္ မမည္ေသး။

                     ရဟန္းတို႔၊ အမွန္စင္စစ္အားျဖင့္ အၾကင္သူသည္ သဒၶါတရား ေခါင္းပါးေသာ
                                မိဘတို႔ကို သဒၶါတရား ရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပး၏။
                          သီလမရွိေသာ မိဘတို႔ကို သီလရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပး၏။
                    ႏွေျမာ၀န္တိုေသာ မိဘတို႔ကို စြန္႔ၾကဲလွဴဒါန္းေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပး၏။
                        ပညာမရွိေသာ မိဘတို႔ကို ပညာရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပး၏။
                                     ဤသို႕ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ျခင္းအားျဖင့္
                     အမိအဖတို႔ အေပၚ၌ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္သည္ကို လုပ္သည္ မည္၏။

                                                လကၤာ by the eXistence
                                                ................................
                        ဘုရားရွင္ေသာ္မွ ႏို႕တစ္လံုးဖိုးသာေက် " ဆိုတာ ဟုတ္ရဲ့လား

                      "ဘုရားရွင္ေသာ္မွ ႏို႔တစ္လံုးဖိုးသာေက်" ဟူေသာအသံုးအႏႈန္းမွာ
                                    ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ေတာ္တြင္ လံုး၀မပါ၀င္ပါ။ 

              ယင္းစကားမွန္၏ - မွား၏ ဟူသည္ကို မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီ၏ ျမတ္စြာဘုရားထံ
                 ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို ေလ့လာၾကည့္ရံုမွ်ႏွင့္ အေျဖမွန္ကို ေတြ႕ႏိုင္ပါသည္။
                      မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီက ဘုရားရွင္အား ဤသို႔ေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါ၏။
 " သားေတာ္ ဘုရား၊ သားေတာ္ဘုရားကို မယ္ေတာ္က တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ ပကတိႏို႔ရည္က သားေတာ္ရဲ့ ပကတိ ကိုယ္ခႏၶာ ၾကီးထြားျပီး အို၊ နာ၊ ေသ ကိုပဲ ေပးစြမ္းႏိုင္ပါတယ္။ သားေတာ္ဘုရားက မယ္ေတာ္ကို တိုက္ေကၽြးတဲ့ ဓမၼႏို႔ရည္က မယ္ေတာ္ရဲ႔တရားခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို ၾကီးထြားေစျပီး မအို၊ မနာ၊ မေသရာ ျမတ္နိဗၺာန္ကို ေပးပါတယ္။
                    သားေတာ္ ဘုရားကို မယ္ေတာ္က တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ ပကတိႏို႔ရည္ထက္
                   သားေတာ္ဘုရားက တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ ဓမၼႏို႔ရည္က တန္ဖိုးၾကီးလွပါတယ္။
                    သားေတာ္ဘုရားသည္ မယ္ေတာ္အေပၚမွာ ႏို႔ဖိုးအေၾကြးမရွိေတာ့ပါ။
                                                  ႏို႔ဖိုးေၾကြးေက်ပါျပီ "